Rehabilitacja funkcji poznawczych skierowana jest do osób z dysfunkcjami centralnego i obwodowego układu nerwowego. Najliczniejszą grupę pacjentów wymagających neurorehabilitacji stanowią pacjenci z zespołami otępiennymi pojawiającymi się w przebiegu wielu schorzeń neurologicznych, po udarze mózgu, wylewie, urazach mózgowo-czaszkowych i wielu innych.

Celem rehabilitacji jest przywrócenie wszystkich funkcji poznawczych lub też doprowadzenie ich do możliwie najwyższej sprawności, utrzymanie ich w dobrej kondycji przez możliwie najdłuższy okres czasu i przeciwdziałanie progresowi określonych objawów. Proces ten skupia się więc na zminimalizowaniu ograniczeń powstałych w wyniku choroby. Celem sesji treningowych, prowadzonych metodą RehaCom, jest doprowadzenie do wszelkich możliwych, pozytywnych zmian w sprawności procesów poznawczych pacjentów.

Sposób i intensywność prowadzenia neurorehabilitacji podyktowane są określonymi potrzebami dostosowanymi do bieżących możliwości pacjenta.

Przebieg rehabilitacji funkcji poznawczych

Pojedyncza sesja terapeutyczna trwa 40 min. Przewidywana ilość sesji w cyklu terapeutycznym ustalana jest podczas opracowywania indywidualnego planu terapii. Regularne zajęcia odbywają się w gabinecie terapeutycznym wyposażonym w nowoczesne stanowisko komputerowe oraz wszelkie, niezbędne pomoce terapeutyczne. W określonych przypadkach możliwy jest także dojazd do pacjenta.
diagnoza
1. Diagnoza

Terapię rozpoczynają testy, pozwalające określić ewentualne deficyty w sferze funkcji poznawczych. Diagnoza terapeutyczna jest podstawą do stworzenia indywidualnego planu terapii.

opracowanie planu terapii
2. Plan terapii

Terapeuta opracowuje indywidualny plan terapii, którego celem jest zniwelowanie określonych deficytów za pomocą możliwie najskuteczniejszych metod i technik terapeutycznych.

cykl terapii
3. Cykl sesji terapeutycznych

Terapeuta dobiera odpowiednie narzędzia (moduły programu RehaCom lub inne programy terapeutyczne) i przeprowadza cykl sesji terapeutycznych mających na celu zrealizowanie założeń indywidualnego planu terapii.

analiza
4. Analiza wyników

W trakcie cyklu sesji treningowych dokonywane są bieżące analizy i kontrole wyników. Na koniec cyklu przeprowadzane są końcowe testy pozwalające określić osiągnięte rezultaty.

Wszelkie niefarmakologiczne oddziaływania terapeutyczne są bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na poprawę funkcjonowania osób dotkniętych zaburzeniami funkcji poznawczych, bywają także doskonałym uzupełnieniem innych form terapii, prowadzonych przez specjalistów z dziedziny neurologii, psychiatrii czy psychologii. Niezależnie od innych form leczenia – terapia funkcji poznawczych pozwala często spowolnić progres określonej choroby czy też złagodzić niektóre jej objawy, wydłużając tym samym samodzielność i poprawiając komfort życia osoby dotkniętej danym schorzeniem.
Rehabilitacja funkcji poznawczych wspomaga koncentrację uwagi, pamięć, sprawność funkcji wykonawczych i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Wszystko to prowadzi do zwiększenia komfortu funkcjonowania pacjenta na płaszczyźnie funkcji poznawczych, wykonawczych i komunikacyjnych, usprawnienie codziennych działań praktycznych i w rezultacie podniesienia samooceny, lepszego samopoczucia i poprawy jakości życia. Treningi wspomagające proces postrzegania, analizowania i zapamiętywania faktów, pomagając udoskonalić oraz zachować na dłużej sprawność intelektualną, wpływają jednocześnie na sferę emocjonalną i behawioralną.

Wskazania do rehabilitacji funkcji poznawczych:

  • choroba Alzheimera;
  • choroba Parkinsona;
  • demencja;
  • stan po udarze mózgu;
  • stan po wylewie;
  • stan po urazie czaszkowo-mózgowym;
  • afazja;
  • zespoły otępienne towarzyszące innym schorzeniom;